Toen de weerman een grafiek toonde van de zomertemperaturen? Of toen de Europese Unie besloot tot de Green Deal? Toen duizenden mensen de straat opkwamen in de Klimaatmars? Toen je tijdens een wandeling werd getroffen door de schoonheid van de natuur? Toen je een laadpaal bij je thuis installeerde? Of toen je besloot minder vlees te eten? Toen je op het werk de wegwerpbekertjes zich zag opstapelen?

Of misschien op een heel ander moment, op een heel andere manier, op een heel andere plek.

Het is belangrijk om je bewust te worden van welk perspectief jouw zicht op duurzaamheid bepaalt. Het is één stukje van de puzzel. Een gesprek over duurzaamheid vraagt verschillende perspectieven. Niet iedereen wordt immers op dezelfde manier geraakt of heeft dezelfde vragen en zorgen.

We stellen ons een kamer voor. Er zijn zes deuren die in deze kamer uitkomen. Elke deur heeft een naam. In het midden van de kamer staat een ronde gesprekstafel. Er staan zeven stoelen rond de tafel. Elke deur staat voor een perspectief of verhaal van waaruit iemand naar de uitdagingen rond duurzaamheid kijkt. Door welke deur ben jij binnen gekomen?

Er is de deur van ethos, wanneer je hard wordt getroffen door de sociale onrechtvaardigheid die onlosmakelijk is verbonden met ecologische achteruitgang. Eens dat onrecht gezien, kan je niet meer terug. Je moet aan tafel gaan zitten om met dat onrecht af te rekenen!

Of er is de oikos deur. Je voelt je aangetrokken door de wetenschappelijke ontwikkelingen, je aandacht wordt steeds weer getrokken door grafieken, analyses en conclusies. Zien anderen dat dan niet? Zijn de studies en de voorspellingen niet overduidelijk?

Misschien kom jij wel binnen langs de nomos deur. Hoog tijd dat instellingen en organisaties afspraken maken, dat er duidelijke bepalingen worden opgelegd, wetten worden gestemd. Zowel regionaal, lokaal, nationaal als internationaal moeten systemen worden aangepakt! En trouwens, ook rivieren hebben rechten en moeten gehoord worden bij monde van verdedigers.

Wie weet, is het in diepe lotsverbondenheid met de natuur dat je geraakt wordt? Daar voel je je één met iets groters dat je overstijgt: de dunamis deur. 

De Eerste Bewoners hadden deze wijsheid al door en brengen die mee naar de gesprekstafel.

Of je bent een doener, je blijft hameren op de broodnodige actie! Tijd om de handen uit de mouwen te steken en de praxis deur door te lopen.

Of zoek je de juiste woorden en vind je troost in kunst en literatuur? Vind je dat het narratief te technocratisch is, of dat er bepaalde klemtonen ontbreken? Dan roept de deur van de logos je.

Vanuit welke deur je de kamer ook betreedt, uiteindelijk hebben we vertegenwoordigers van alle deuren nodig om een gesprek te voeren dat ons vooruit kan helpen, oplossingen kan bieden en onze verbondenheid met de schepping kan herstellen. We hebben allemaal een voorkeursdeur, afhankelijk van onze expertise, onze omgeving, onze geschiedenis. Willen we echter écht aan de nodige transitie werken, dan moeten we uiteindelijk allemaal door alle deuren. Inzicht in elkaars voorkeursdeur, inzicht in de deur waardoor je liever niet (meteen) loopt, is een eerste stap in die richting.

De methodiek van de Zes Poorten is ontwikkeld aan de Campus de la Transition, nabij Parijs, opgericht door (o.a.) Cécile Renouard en Xavier de Bénazé SJ. Le manuel de la grande transition beschrijft een transdisciplinaire aanpak, waarbij begrip voor elkaars ‘voorkeursdeur’ en samenwerking noodzakelijk zijn om tot een echte transitie te komen.

De ignatiaanse spiritualiteit biedt ons een krachtige methode om dit gesprek te starten: gemeenschappelijke onderscheiding. Dit is een proces waar we door samenspraak rond de Levensbron stappen zetten in de richting van een duurzame ecologische ommekeer. Net daarom staat er ook een zevende stoel klaar rond de gesprekstafel. Dat is de stoel die ons tijdens het gesprek steeds weer herinnert aan wat of wie ons allen in de schepping verbindt. Op die stoel nemen eigenaardige actoren plaats, zoals de natuur, de vluchteling of de toekomstige generaties.

De ECO-kernleden hebben zich de afgelopen maanden geschoold en getraind in deze methodiek. We willen deze onderscheidende methodiek verder verspreiden. Daarnaast dromen we ervan dat we met deze methodiek het onderscheidende gesprek op gang kunnen brengen. Gesprekken die in gemeenschappen en organisaties tot actie leiden. Actie die verandering en transformatie teweeg brengt.

Contacteer ons gerust als je meer wil weten of de methodiek in jouw organisatie of communiteit wil gebruiken: duurzaamheid.elc@gmail.com.